عشق تا به كار گرفته نشود عشق نيست

در جهاني كه تا اين اندازه از عشق خالي است ، تعجبي ندارد اگر بپرسيم: عشاق كجا رفتند؟ از آنجا كه عشق حياتي ترين نيروي است كه ما براي بهره گيري در توان خود داريم ، حيرت انگيز است كه چرا ما به ندرت اين كار را ميكنيم. تا عشق را به كار نگيريم منحصرا به صورت عقيده اي بي فايده و مجرد خواهد ماند.

تصور غلط انسان درمورد عشق اين است كه عشق حد و اندازه اي دارد !!! كه اگر آن را فراوان و راحت ببخشيم از آن تهي مي شويم. كسانيكه پايبند اين عقيده اند در عشقشان بسيار صرفه جو هستند و عمري را صرف اندوختن آن مي كنند. براي چه؟ نميتونم بفهمم!!!

چه چيز ديگري ارزانتر از عشق داريم؟ چه چيز راحت تري؟ چه چيز ديگريكه هم به گيرنده و هم به دهنده بهره مي رساند؟

تا زماني كه به طور فعال با عشق درگير نباشيم ، نخواهيم توانست از يزرگترين هديه اي كه خداوند به ما داده است بهره ببريم و آن را به ديگران هم ببخشيم.

اگر بتوانيم از شكستن يك دل جلو گيري كنيم

زندگي بيهوده نخواهد بود

گفتن اینکه ما عاشقیم آسان است .
ولی نشان دادن مداوم آن مشکل است .