جنبه قراردادي عشق مي گويد كه عشق تنها مربوط به دل است ؛ چيز نامحسوسي كه اغلب ما را با احساسات وصف ناشدني از پا در مي آورد. از سوي ديگر بعضي ها معتقدند كه عشق نخستين خردي است كه به انسان داده مي شود و همه چيز از اين دانش مشق مي گيرد.

وقتيكه از عاشق شدن دو نفر در نخستين نگاه سخن ميگوييم ، به خاطر خودشان آرزو مي كنيم كه آنان مآل انديشي نيز داشته باشند. آنچه آنان را به هم رسانده فقط در صورتي باهم نگاهشان خواهد داشت كه هر يك دانش ديگري را افزايش دهد. اگر صبر و تحمل وجود داشته باشد عشق بايد رشد كند ، بايستي آنان را به تجربه متقابل ، شناخت ، صبر ، قضاوت و بصيرت پرورش داد. عشق به علت طبيعت بسيار پيچيده اش پيوسته تعريف جديدي مي يابد ، براي پذيرش طبيعي متغير عشق بايستي با ذهن همچون دل حقيقي بود.

عشق نيرويي مؤثر براي رسيدن به

بالاترين ارزشهاي انساني است ؛

رسيدن به قدرت ، حقيقت ، دانش ،

زيبايي ، آزادي ، خوبي و خوشبختي

پيتيريم سوروكن(pitirim soroken)